🌾 தக்காளி, மிளகாய் இல்லாத சமையல்! பண்டைய தமிழர்களின் நல்லுணவு

29/09/26

செவ்வாய்க் கிழமை 

இன்று தக்காளி இல்லாத சாம்பாரையோ, காரசாரமான மிளகாய் இல்லாத மீன் குழம்பையோ நம்மால் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. ஆனால், சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சங்க காலத்துத் தமிழர்களின் சமையலறையில் நாம் இன்று பயன்படுத்தும் பல முக்கியப் பொருட்கள் கிடையாது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

அப்படியென்றால், அன்றைய தமிழர்களின் உண்மையான பாரம்பரிய உணவு என்ன? அவர்கள் எதைச் சாப்பிட்டு ஆரோக்கியமாக வாழ்ந்தார்கள்? சங்க இலக்கியங்களின் (Sangam Literature) சான்றுகளோடு ஒரு சுவையான வரலாற்றுப் பயணம் இதோ!

❌ பண்டைய தமிழர் சமையலில் இல்லாத "நவீன" பொருட்கள்!

முதலில் நாமனைவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஆச்சரியம் என்னவென்றால், கீழே உள்ள பொருட்கள் அனைத்தும் கடந்த 300 முதல் 500 ஆண்டுகளுக்குள் ஐரோப்பிய மற்றும் போர்த்துகீசிய வணிகர்களால் இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டவை:

மிளகாய் (Chili): கழக காலங்களில் மிளகாய் இருந்ததில்லை.

தக்காளி (Tomato): புளிப்புச் சுவைக்காக தக்காளி பயன்படுத்தப்படவில்லை.

வெங்காயம் (Onion): இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பெரிய வெங்காயப் பயன்பாடு அன்று மிகவும் அரிது.

உருளைக்கிழங்கு & காலிபிளவர்: இவையெல்லாம் பிற்காலத்தில் மேலைநாட்டவரால் வந்தவை.

தேங்காய் (Coconut): கழக காலத்தில் தென்னை மரங்கள் இருந்தன; தேங்காயிலிருந்து செக்கு மூலம் எண்ணெய் (தெங்கின் நெய்) பிழிந்து பொரிப்பதற்கும் சமையலுக்கும் பயன்படுத்தினர். ஆனால், இன்று போல அன்றாடக் குழம்புகளில் தேங்காயை அரைத்து ஊற்றும் வழக்கம் அன்றைய சமையலில் பரவலாக இல்லை.

உறைப்பு புளிப்பு இல்லா சமையலின் சுவை தரும் செய்திகள் 

"மிளகாயும் தக்காளியும் இல்லை என்றால் எப்படிச் சமைப்பது?" என்ற கேள்வி நமக்கு வரலாம். ஆனால், தமிழர்கள் இயற்கையான மாற்றுப் பொருட்களைப் பயன்படுத்தினர்:

உறைப்பிற்கு 'மிளகு' (Black Pepper): தமிழர்களின் வாழ்வியலோடிணைந்த பெருமைமிகு மிளகு, திப்பிலி, இஞ்சி மற்றும் வெள்ளைப்பூடு தான். இதனால் தான் இன்றும் சமைத்த உணவை நாம் "கறி" (மிளகு சேர்க்கப்பட்ட உணவு) என்று அழைக்கிறோம்.

'தக்காளியின் மாற்று: 

புளி' மற்றும் 'மாதுளை': தக்காளிக்கு பதிலாக வாள் புளி, காட்டு எலுமிச்சை, மோர் மற்றும் மாதுளம்பழச் சாறு ஆகியவற்றை புளிப்புச் சுவைக்காகப் பயன்படுத்தினர்.

இனிப்பிற்கு 'தேன்' & 'கற்கண்டு': சீனி இல்லாத அந்தக் காலத்தில் இயற்கை தேன், பனை வெல்லம் (கண்டு) மற்றும் பனங்கற்கண்டைப் பயன்படுத்தினர்.

சுவைக்கு 'கல் உப்பு': நெய்தல் நிலத்து உமணர்கள் தயாரித்துத் தந்த கடல் கல் உப்பே பிரதானமாகப் பயன்பட்டது.

🍚 பழந் தமிழர்களின் முதன்மை உணவுகள் (Menu Card)

கழக காலத் தமிழர்கள் தங்களின் நில அமைப்பிற்கு (ஐந்திணை) ஏற்ப உணவுகளை உட்கொண்டனர்.

கூலங்கள்: வெண்நெல் அரிசி (பணக்காரர்கள் மற்றும் அரசர்கள் உணவு), ஐவன நெல், வரகு, தினை, சாமை மற்றும் கேழ்வரகு (கூழ் மற்றும் களியாக ஏழை மக்கள் உண்டனர்).

அசைவ உணவுகள்: பண்டைய தமிழர்கள் பெருமளவில் அசைவம் சாப்பிட்டனர். காடை, கவுதாரி, உடும்பு, காட்டுப்பன்றி இறைச்சி, ஆட்டுக்கறி மற்றும் முயல் கறியை நெய்யிலும் தேங்காய் எண்ணெயிலும் பொரித்தும், நெருப்பில் சுட்டும் சாப்பிட்டனர். சுடச்சுட நெய் சோற்றை நண்டுக் கறியோடு சேர்த்துச் சாப்பிட்டதாகச் சிறுபாணாற்றுப்படை கூறுகிறது.

கடல் உணவுகள்: கடலோர (நெய்தல்) மக்கள் சுறா மீன், நண்டு, இறால் மற்றும் உலர வைக்கப்பட்ட கருவாட்டை நெல் அரிசிக்கு மாற்றாக பண்டமாற்று செய்து சாப்பிட்டனர்.

சைவ உணவுகள்: அவரைக் காய், பாகற்காய், பூசணிக்காய், பீர்க்கங்காய் மற்றும் பல்வேறு கீரை வகைகளைக் கடுகும் நெய்யும் தாளித்து உண்டனர். சுடச்சுட சோற்றில் பசு நெய்யும், கெட்டித் தயிரும் ஊற்றிச் சாப்பிடுவது உயரிய விருந்தாகக் கருதப்பட்டது.

பருகுநீர்: தென்னங்கள்ளு, பனங்கள்ளு மற்றும் அரிசியில் இருந்து தயாரிக்கப்படும்

"தோப்பி எனப்படும் பருகும் தேறல்..."

(அல்லது)

"தோப்பி எனப்படும் நறுமணக் கள்..." ஆண்கள் மட்டுமின்றி பெண்களும் அருந்தினர்.

உமிழ்நீர் ஊறச் செய்யும் ஊண்துவை அடிசில்

இன்று நாம் விரும்பி உண்ணும் பிரியாணிக்கு ஒரு முன்னோடி சங்க காலத்திலேயே இருந்தது. 

அதற்குப் பெயர் 'ஊண்துவை அடிசில்' அல்லது 'ஊன் சோறு' 

(அதாவது நறுமணச் சோற்றுடன் இறைச்சியைச் சேர்த்துத் துவைத்து/கலந்து சமைக்கப்படும் உணவு).

கொழுத்த ஆட்டிறைச்சி, நறுமணமிக்க நெல் அரிசி, பசு நெய், மிளகு, இஞ்சி மற்றும் வெள்ளைப்பூடு ஆகியவற்றைச் சேர்த்து மண்பாண்டங்களில் விறகடுப்பில் சமைத்து, அரசர்கள் தம்மை நாடி வரும் புலவர்களுக்கும் பாணர்களுக்கும் விருந்தாக அளித்தனர் என்று சங்க இலக்கியங்கள் பாடுகின்றன.

நம்முடைய முன்னோர்களின் சமையல் என்பது மண்பாண்டங்களில், விறகடுப்பில், இயற்கையோடு இயைந்ததாக இருந்தது. செயற்கை நச்சுகள் இல்லாத, அந்தந்த நிலத்தில் விளையும் பயிர்களும், மிளகின் உறைப்புமே அவர்களின் நீண்ட வாழ்நாளிற்கும் உடல்நலத்திற்கும் காரணமாக இருந்திருக்கின்றன. 

தக்காளி, மிளகாய் இல்லாமலேயே "அறுசுவை விருந்து" படைத்தவர்கள் நம் பண்டைய தமிழர்கள்!

குறள் 945:

"மாறுபாடு இல்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்

ஊறுபாடு இல்லை உயிர்க்கு."

நம் உடலின் தன்மைக்கு மாறுபடாத (ஒத்துக் கொள்ளக்கூடிய) உணவுகளை (உண்டி), அளவறிந்து, அளவுக்கு அதிகமாக உண்ணாமல் தடுத்து (மறுத்து) உண்டால், நம் உயிருக்கும் உடலுக்கும் எவ்விதமான நோய்த் துன்பமும் (ஊறுபாடு) ஏற்படாது என்று திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்.

M.Porkodi Nangai

 Tamil writer & Author